Niettemin is een aantal passages wel te ontcijferen. De troepenbeweging komt tamelijk chaotisch over. De Duitsers gingen van Hoogeveen naar Nieuweroord, dan naar Pesse en Noordscheschut, en vervolgens weer naar Nieuweroord, Geesbrug, Zwinderen en Oosterhesselen, om vervolgens in Nieuweroord terug te komen en tenslotte naar Nieuw-Balinge en Hoogeveen te gaan.

Op 10 april werd de eenheid bij Linde aangevallen door een geallieerde pantserwagen, waarbij drie Duitse soldaten sneuvelden. Later werden nog twee soldaten, Karl-Heinz Schmidt en Hans-Joachim Schmidt, gevangen genomen, hoewel een Nederlandse voorbijganger zei dat volgens hem een van de twee gesneuveld was. Hij wist niet welke.

Op 13 april, de dag waarop Assen is bevrijd, trok de legereenheid van Specht zich van Assen door Vries terug in de richting Eelde. Op 15 april blijkt Specht gevangen te zijn genomen en is hij zijn overtuiging helemaal kwijt. Maar waarschijnlijk was dat ook al eerder het geval.
‘Ik wacht. Waarop? Het beste zou een kogel zijn. Een wekenlange moeizame terugtrekking! Ik lijd voortdurend aan malaria en ik verlies mijn geloof. Moet Duitsland ten onder gaan?'

Het boekje geeft een beeld van de laatste oorlogsdagen in Drenthe, maar dan vanaf de kant van de vijand. En daarin laat de Duitse officier Specht zijn menselijke kant zien en vertrouwt hij zijn wanhoop aan het papier toe.

Het Drents Archief gaat het boekje binnen afzienbare tijd in z'n geheel transcriberen en vertalen, waarna het voor iedereen is in te zien.